Bij een termijndeposito staat geld voor een bepaalde periode vast. DNB noemt deze rekeningsoort in haar uitleg over depositogarantie. De voorwaarden voor tussentijds opnemen verschillen per product. Een vaste looptijd is daarom geen detail onder aan de pagina, maar een wezenlijk onderdeel van wat je afsluit.
Stel dat twee fictieve producten op 10.000 euro respectievelijk 2 en 3 procent per jaar bieden. Over één volledig jaar, bij een gelijkblijvend saldo en eenvoudige renteberekening, scheelt dat 100 euro bruto. Die rekensom zegt nog niets over opnamevoorwaarden, kosten of wat er gebeurt als je het geld eerder nodig hebt.
Een hogere vergoeding vergelijken met een vrij opneembare rekening zonder naar die voorwaarden te kijken, is daardoor onvolledig. De ene afspraak laat ruimte om te reageren, de andere legt geld voor een periode vast. Dat verschil heeft praktische betekenis, ook al staat het niet in het rentepercentage.
Depositogarantie beantwoordt weer een andere vraag: welke bescherming er geldt als de bank faalt. Zij maakt een vastgezet deposito niet automatisch vrij opneembaar. Voor de toepasselijke bescherming tellen bovendien de bankvergunning, het land en de grenzen van het garantiestelsel; meerdere merknamen hoeven niet meerdere banken te betekenen.
Het product wordt pas echt eenvoudig als je drie dingen apart leest: vergoeding, beschikbaarheid en bescherming. Dan is het hoogste getal niet langer het hele verhaal. Het is één onderdeel van een afspraak over jouw geld en jouw tijd.