Op Ethereum zetten validators ETH vast om deel te nemen aan het goedkeuren van de toestand van het netwerk. Goed functioneren kan beloningen opleveren. Het protocol kent ook sancties. De documentatie van Ethereum beschrijft zowel gemiste beloningen en andere boetes als slashing bij bepaalde ernstige overtredingen.
Daarmee heeft het percentage een achtergrond die een spaartarief niet heeft. Er wordt een netwerktaak vervuld en er staat iets op het spel wanneer die taak verkeerd wordt uitgevoerd. Wie via een aanbieder of pool deelneemt, moet bovendien kijken welke taken en risico’s daar terechtkomen. De simpele knop op een platform kan een ingewikkelde keten verbergen.
Bij liquid staking kan daar een extra token bij komen dat een positie vertegenwoordigt. Ethereum.org beschrijft aanvullende risico’s van pools en zulke tokens, waaronder die van de technische contracten en betrokken partijen. Een verhandelbaar token maakt de onderliggende constructie niet automatisch eenvoudig of zonder wachttijd afwikkelbaar.
Boven op die werking blijft de prijs van ETH bewegen. Meer eenheden ontvangen is niet hetzelfde als meer euro’s bezitten. In een verzonnen voorbeeld kunnen honderd eenheden met vijf eenheden beloning eindigen op 105, terwijl iedere eenheid in euro’s minder waard wordt. Zonder de koersverandering mee te rekenen zegt het aantal alleen weinig over het totale resultaat.
De vergelijking met rente is dus vooral handig om de vraag te openen, niet om haar te beantwoorden. Bij staking wil je begrijpen waarvoor de vergoeding wordt betaald, wie het werk uitvoert en welke verliezen mogelijk zijn. Het percentage is het zichtbare bovenste laagje. De echte overeenkomst zit eronder.